Sana dünyanın en güzel şiirini yazmak isterdim
İlk mısrayı okuyunca gözlerin dolsun
Sana hiç söylenmemiş bir söz söylemek isterdim
Aklından bir daha hiç çıkmasın
Bir gün yol kenarında beni bekle yarim
Belki seni görmezden gelmeye çalışırım
Ben seni görmeyince sen bana hasretle bak
Yüreğin çok şey söylesin ama yüzüme söyleyeme
Gönlünde fırtınalar kopsun ama ben bilmeyim
Aklın gidip gelsin ama ben farketmeyim
Arkamdan bak bana uzun uzun
İçinden koşup sarılmak gelsin bana sımsıkı
Sonra sende yürü benimle
Bir çığlık kopsun ardımdan
Kulaklarımda yankılansın duyduğum çığlık
Bir an içim ürpersin
Ardıma bakıp göreyim seni
Sıcak bakışlar göndereyim sana
Hızlı adımlarla yanına geleyim
İki adım olsun aramızda
Tekrar bak bana artık söyle kalbinden geçenleri
Hani demiştim ya sana dünyanın en güzel şiirini yazmak isterim diye
Belki ertesi gün elimde buruşmuş bir kağıtla gelirim yanına
Okuduktan sonra omzumda ağlarsın
Belki birbirimize birer adım daha yaklaştığımızda
Sana dünyada hiç söylenmemiş bir söz dahi söylerim