Eyleme beni aşkından muaf
Hasretinden ne hallere düştüm dön bir bak
Sen diye nicesine uzandım kandım
Hep seni aradım çöllerde mecnun misali
Sana uyandım geceleri tek sana ağladım

Bir zırh sanki sarmış etrafını
Ulaşamıyorum sana yetişemiyorum
Dem içinde kaybolmuşum
Fırtınaya yakalanmış
Dalgalarla boğuşan bir gemi
Tabiri caizse…

Keskin bir bıçak sanki
Sensiz geçen her zaman
Seni düşünürken
Seni ve senli günleri anımsarken
Bir kere daha kahroluyorum
Keskin bıçağın firari kalbime
Naçiz bedenime bir kere daha
Bir kere daha saplanıyor

Senin müzeyyen bakışların
Aklıma geldikçe ismimi söyleyişin
Yiyorum boğuyorum kendimi seni
Senli günleri anımsarken
Hatıralar içinde…