Tıpkı o şiirinde dediğin gibi:
"Demir almak günü geldiğinde zamandan,
alıp götürmüştü seni o SESSİZ GEMİ,
çok sevdiğin o güzel İstanbul`undan."

Sen, İstanbul`un Yahya Kemal`i
Sen, en büyük İstanbul şairi...

Hatırlarım bugün gibi 1958`i:
Lise üçteydik, bir edebiyat dersi.
Vedia Altıok, edebiyat öğretmeni,
sınıfa girdi, üzgün ve gözleri nemli:
"Bugün yola çıktı o SESSİZ GEMİ,
o gemide giden benim öğretmenimdi."

Sen, İstanbul`un en büyük seveni
İstanbul senin şiirlerinde güzeldi...

Ve de yola çıkmadan biraz önce
dilinden döküldü birkaç hece:
"Ölmek kaderde var,
yaşayıp köhnemek hazin.
Buna bir çare yok mudur
Ya Rabbelalemin ?
Ve düşünür insan bunu gizlice,
ama ne yazık ki yok, yok buna çare...

Sen, en çok İstanbul şairi,
Sen, en çok İstanbul şiirli...