Kabuslar görürdüm kimi
Ayrıldığımızı
Seni kaybettiğimi
Sen devam ederken o tatlı uykuna
Uyanır bakardım sana
Şükrederdim, bunların yalnız kabus olduğuna
Bu bir gerçekti
Sen o gün gidiyordun
Bende o gücü de bırakmamıştın
Sana dur, bile diyemiyordum
Gidiyordun
Bin defa çimdiklesem de kendimi
Uyanamıyordum
Bu bir gerçekti, kabus değil
Sen gidiyordun
Tüm yalanlarını yanında götürüyordun
Pişmanlık tohumların koynunda
Sen gidiyordun
Desem ki şeytana uydun
Şeytanın bile aklına gelmezdi yaptıkların
Kötüye kullanmak hünerse, kullan
Allah’ın verdiği aklı
O biliyor ya kim suçlu, kim haklı
Bilsem de şimdi yüreğinde, pişmanlıklar saklı
Çok geç artık
Değişmez, değişemez bundan sonra hiçbirşey
Sen o gün gidiyordun
Gidiyordun ya
Bu gidişin dönüşü, asla olmayacak, bilmiyordun...