YİNE YOKTUN ANNEM
Ben yine hastaydım, yine uzaktanda olsa sesini duymak istiyordum annem...
ve ben,ben yine gizli gizli ağlıyordum .
ben neye ağladığımıda bilmiyordum.
içimde tarifsiz bir boşluk...
ne gidecek bir yer var nede çığlıklara boğulacak bir yer....
sen hiç yoksun.sen içimde bir boşluksun anne.
sevgi yüklü, tarifsiz ,yorgun bir boşluksun...
sen yoksun sanki. Benim dünyama ait değilsin;çünkü sen varlığını hissettirmiyorsun...
Her anne dediğimde yokluğunu birkez daha yüreğime kazıyorum...
Ellelrimi birkez daha gözlerime doğrultuyorum...
ve yine yoksun...
ne gülerken varsın nede ağlarken...
sen hiç öksüzlüğü aklına ,bedeninekazdınmı? sen öksüzlüğü hiç yüreğinde hissettinmi anne.
ben yazdım annem...
yokluğunu hissettiğim her an belkide hergün öksüzlüğü yazdım bedenime...
sen özlenmeği özledinmi hiç...
kayboldunmu hayallerinin içinde...
bir boşluğa atıldınmı kırılası eller tarafından..
sen özlemeği biliyormusun anne....
sen anneği özlemeği biliyormusun..
sen bulutlarala yoldaş oldunmu...
sabaha kadar bir yıldıza bakıp kaldınmı hadi git gitte annemde sana baksın diye....
sen şefkati özledinmi hiç...
çığlıklarını yutkundunmu hiç...
bağırmak isteyipte suskun kaldınmı hiç bir köşede anne...
sen hiç ANNENE SUSADINMI...SATIRLARA YAZIYORUM SENİ ÇÇÇÇOOOOOOOOOOK ÖZLEDİM...ÇOK ÖZLEDİM...ANNEM......