ASUDEM

Öyle yorgunum ki, sanki bin gün hiç uyumamış,
Öyle dertliyim ki, derdime derman bulunmamış,
Issız bir mezarım, uğrayan, gören hiç olmamış,
Sebep desen, feryadım, ümidimde sen, Asudem.

Madem kimsem yok gün be gün kimsesizler yurduyum
Beni kimseler anlamaz madem okşanmaz tenim,
Varlığımın anlamı ne yıkılmalı bu düzen,
Neden desen bu sevdalar bu aşklar boş Asudem.

Sanki, okyanusun ortasında yapayalnızım,
Dalgalar sürüklemez beni madem, terk haldeyim,
Issız bir adayım, dört yönümü kuşanmış sular,
Neden desen, dil sussa, içim dert ağlar, Asudem.

Şimdi sor doğup batan şu güneşin anlamını,
Bir bir sor gecenin gündüze bin hasretliğini,
Suyla zamanın ömre karşı beraberliğini,
Neden desen öylesi içten sedamsın, Asudem.