Nerede benim Allah a dualar icin acilan ellerim?
Yalvarirken seller gibi gözyaslari bosalan
Magrur gözlerim?
Secdeye vardigimda önümden kaldirmadigim
Utangac basim?
Üzerinde oturdugum göznuru,el emegi
Islemeli,Mekke resimli misler kokan seccadem?
Nerede dualar ederken susussuzluktan kuruyan
Dilim,dudaklarim?
Nerede,neredeler?
Bilmiyorum ne oldu bana,
Neler oluyor bana?
Sanki ayaklarim beni bilinmeyen
Ucurumlara götürüyor.
Kenarina yaklasirken mechul ucurumlarin
Esen hircin vahsi rüzgarlar
Aklimi basima getiriyor ve
Bana neler oldugunu hatirlamaya basliyorum
Yavas yavas�
Dualar icin acilan ellerim,
Kadehleri ardi ardina dolduran ve beni icten ice zehirleyen
Icki siseleri tutmayabaslamisti.
Parmaklarimin arasinda,
Kitaplar dolusu siirler yazan,
Resimler cizen kalemler,boya fircalari olmasi gerekirken
Ardi ardina kültablasini dolduran sigaralar vardi.
Secdede egilen utangac dimdik tasidigim basim
Allah tan ve kendimden utanmaktan öne egilmisti.
Ve boynumda isyanlarimin yagli ilmegi takiliydi.
Huzurunda durdugum yüce Allah a yalvarirken
Pismanliktan ve huzurla gözyaslari dökülen
Mahrur gözlerim artik kan canagi olmustu,
Aynalarda bile kendimi göremez olmustu.
Dudaklarimin arasindan artik dualar dökülmüyordu.
Beni kendine esir eden ve hergün beni
Bir mum gibi ellerimin arasinda eriten
Icki ve sigara dökülüyordu.
Simdi ise elimden tutan isyanlarimin,günahlarimin
Beni getirdigi ucurumun kenarindayim�
Cocukken su arka taraftaki kirlara gelirdim.
Koyunlarini otlatan ak sakalli,nur yüzlü dedenin
Anlattigi insanin icini huzurla dolduran
Hikayeleri dinlerdim.
Sonra o huzur ve husu ile biraz ötedeki
Üzerinde daha önce hic görmedigim
Rengarenk cicekler olan tepeye cikar,
Oradan günesin gülen gözlerini seyrederdim ki,
Bazen yaz yagmurlari yagdiginda zamansiz
Günesin gülen gözlerinden tepedeki ciceklere
Renklerini veren gökkusagi beliriverirdi.
O yüzden ciceklere gökkusagi ismini vermistim
Cocuk akli iste.
O tepeye ne zaman ciksam hep
Günesin gülen gözlerini görürdüm
Ve yagmurlar yagmasada zamansiz
Ve gökkusagi belirmesede günesin gülen gözlerinden
Cicekler üzerine ben o ciceklerde gökkusagini görürdüm�
Simdi ucurumun kenarindayim.
Bir zamanlar gülec olan kancanagi gözlerim
Belli belirsiz ucurumun karanlik diplerine dalip gidiyor.
Esen hircin ve vahsi rüzgarlarin
Saclarimin arasindan saman cöpü misali,
Kurumus yapraklar gibi hizla savrulan
Aklanmis teller o kancanagi olmus gözlerimin önünden
Yine ucurumun dipsiz bucaksizligina daliyor.
Kasvetlenmis ruhum,
Nefesim dapdara,icim kapkara.
Aglamak istedikce bogazima takilan ardi ardina yumruklar.
Tükenmisligim iste su anda ucurumun kenarinda
Caresizce umutsuzca duran.
Ve ucurumun kenarinda gözlerim
Bir zamanlar gözleri gülen günese daliyor.
Ama günes gülmüyor,gözleri gülmüyor
Gülen gözlerinden gökkusagida belirmiyor.
Yani günesin gülen gözleri yok artik.
Kendimi zehirleyen beni icten ice
Ellerimin arasinda bir mum gibi eriten
Icki kadehlerinin ve sigaranin devamli
Girdigi dudaklarimin arasindan,
Bir zamanlar gülec olan gözlerim
Günese uslu puslu bakarak su sözler dökülüyor,
Sanki ölecek birisinin son sözleri gibi
GÜNESIN AGLAYAN GÖZLERI...