Gördüklerim sanki bir korkulu rüya

Herşeyini yitirir bir anda dünya

Yeşiller solar birden döner sarıya

Sevgililer yabancıya



Kim derse ki yazılan her şiir yalan

Aşk bir oyunmuş her sahnede oynanan

Gözler gerçeği söyler gönüller aldatan

Kim derse ki ben inanmam



Sonunda pişmanlıklarmış bize kalan

Yaşadıkça canından bezermiş insan

Neden öyleyse çöktür ölümden korkan

Ben inanmam



Bazen bir yağmur tanesi dile gelir

İ–zlemişsen beni senden haber verir

Mutluluklar sevginin olduğu yerdedir

Hayat bilsen ne çok sevilir