Burdan geçerken seni ararım nedense

Durur gözlerim o beyaz evin bahçesinde

Hergün yüzünde aynı hüzünle gizlensen de

Mutsuzluğun beni çağırıyor gel diye



Dursam yanında tanımazsın ki görünce

Nerden bilirsin sevdiğimi gönüllerce

Oysa yakından sana dokunsam ben kendimce

Bir de konuşabilsem neler söylerdim dinle



Acı var gözyaşında topla ver bana

Bir de gülen gözlerle bak dünyaya

Unutman için zaman katsam sana

İ–lümsüz yaşam varsa bulsam sana

En güzel yıllarımı saklaşam en sona