Ay doğarken yavaş yavaş

Uyanır içimdeki bütün eksi duygular

Isınırım içerken, ay doğar



Ay doğarken yavaş yavaş

Bulanır bütün sular

Ağarır karanlıklar

Yüzünü hatırlarım, ay doğar



Bir ses gelir yavaş yavaş

Konuşur sanki dağlar

Ellerim ellerini

Kollarım seni arar, ay duyar



Herkes gider yavaş yavaş

݇ekilir uzaklara garip yalnızlığına

Ben içer ben ağlarım, ay ağlar



Kurur gözlerimde hep yaşlar

Ağlamak neye yarar

Bilirim ki içinde

Her gece bir ay doğar

Her gece bir ay batar