kimileri hep suçluyor

kimileri sorguluyor

yaralı yüreğime haraç alıyor.



ihanet zincirini tutan utansin

dönüp arkasına bakan utansin

dost diye bağrıma bastığım insanlar

arkamı dönünce vuran utansın.



durmadan hep soruyorlar

aç bırakıp gülüyorlar

emekleyen yüreğime usta diyorlar.



usta değil acemi bir işçiyim ben

onurlu bir kavganın neferiyim ben

dostun dostu, düşmanımın eceliyim ben

bilip de söylemeyen diller utansın