:

ard-arda bilmem kaç zemheri geçtı

kurt uyur, kuş uyur, zından uyurdu

dışarda gurul- gürül akan bir dünya...

bir ben uyumadim,

kaç bahar leylim,

hasretinden prangalar eskittim

karanlık gecelerde kendimden geçtim

saçlarına kan gülleri takayım,

bir o yandan bir bu yandan

elma yanaktan



açar kan kırmızı yedi verenler

kar yağıyor bir yandan

savrulur karaca dağı, savrulur zozan

bak bıyığım buz tuttu

üşüyorum ben.

zemheri de uzadıkça uzadı

seni baharmışsın gibi düşünüyorum

seni diyarbekir gibi düşünüyorum