zındanlardan tasa taşa kar beni

mamak’lardan metris’lerden sor beni

diyarbekre kanla baştim mührümü

ceset ceset kefen kefen sar beni

bu türkü mor dağların emanetidir

firari mahpuslara bir avuç şu

bir türkü dilimi içerdekine

çeyiz sandığına oyalı yazma

memeye süt

ve baharın toprağa bereketidir

sığmaz dört duvarın yanına, dikenli tele

cesur mermidir, mavzer yatağında bu

onu kitlik kıran, zemheri

ardı ateş kulü, kızılcık

ve meneksedir

bir teli asuri vurur, bir keldanı

ve yeşile çalar her mevsim

petrol mavisini

kan kızılını

kavruk dudakların tuzunda tadı

firat’ı

dijle’yi vurur

heyy bre

şahin gagasında

can suretidir

kara saçlım

gül benizlim

sevdiğim

bu türkü

mor dağların emanetidir

gün kar yanığı yüze vuranda

debresir gökçe yürek

kasketi keder gömleği kan

sevdası bir uçurumdur

gözleri kör tanesi gözleri hançer

gözleri cesarettir

krizantem çı