dalyan gibi bir çocuktu

benim gözümde küçüktü

küstüde dağlara çıktı

iner mı inmez mı bilmem



şimdi dağların tözüdür

belki isyanın sazıdır

halen kalbimde sızıdır

diner mı dinmez mı bilmem



adı yılmaz kendi yılmaz

makamı yok dem tutulmaz

dağlara soru sorulmaz

döner mı domez mı bilmem



mavi gözleri boncuktur

ölüm korkusu suncuktur

azrail atı kancıktır

biner mı binmez mı bilmem



parkasına kar yağmıştır

bir kenarda ağlamıştır

belki elleri yanmıştır

soner mı sönmez mı bilmem



adı yılmaz kendi yılmaz

makamı yok dem tutulmaz

dağlara soru sorulmaz

döner mı domez mı bilmem