Ali Burçin Titizel, Milliyet Blog Yazarı

Ama bazı belirtiler ortaya çıktığında önlem almaya çalışırız. Kronik hastalıkların en berbat olanı ise sinsi ilerleyenleridir. Neden mi? Çünkü belirtiler günlük yaşamda olağan sayılan vücut tepkileridir.

Çok önceleri her şey yolunda gözüküyordu. Ama zaman ilerledikçe, ki bu on yıllar süren bir süreç olmuyor, bazı şeylerin ters gittiğini fark ettim. Bu süreçte ise "sinsi" düşman yapabileceği tahribatın en fazlasını yaptı. Tahribat alanı vücudumla sınırlı kalmadı yaşam kalitem de, psikolojim de etkilendi.

Sürekli yemek yiyor kilo almıyordum. Ne de olsa gençtim. Yediğimi yakıyordum. Daha da gençtim daha da toy. Çok terliyordum. Gayet doğaldı çünkü Kıbrıs sıcak bir yerdi. Çok su içiyordum. Çok sık idrara çıkıyordum. En sıkıcı nokta ise her geçen gün artan agresyondu. Bu da doğaldı, "deli"kanlıydık.

1997 yılında mezun olup, 1998 yılında evlilik kararı ile Antalya'ya dönene kadar tüm bu belirtiler artarak devam etti. Antalya'da artık bir işim vardı. Maaşım fena değildi. Evlenmek üzereydim. O sıralarda gün içinde arada bir nesneleri çift görür olmuştum. Birden bire ne olduysa daha çok yemek yemeğe ve aşırı şekilde kilo almaya başladım. Su içsem yarıyordu. Bunu çalışma koşullarına bağlıyordum. Sinirlilik giderek tırmanıyordu. Tabii bu durum da işe bağlıydı. Malum "stres".

1999 yılının Mart ayında iş için İzmir'e gittim bir haftalığına. İşler yolunda gitmişti. Artık Antalya'ya dönme vakti gelmişti. Yoğunluktan bir haftanın nasıl geçtiğini dahi anlamamıştım. Ama dönüş yolu tam bir işkence olmuştu benim için. Çünkü otobüsle dönerken aşırı terleme ve sık sık idrara çıkma isteği yaşar olmuştum. Otobüsü rica minnet iki kere benzinliğe sokturdum. Telaşlı bir şekilde tuvalete koşturduğumu çok iyi hatırlıyorum. (Bu durum uzunca süre devam edecekti.) Zorunlu molalardan en karlı çıkan hiç şüphesiz gecenin bir vaktinde iyi satış yapan benzinlik sahipleri olmuştur.

İşkenceye dönen otobüs yolculuğu Antalya otoarında bittiğinde rahatladım. Bir günlük dinlenmenin ardından soluğu iş yerimin yanındaki poliklinikte aldım. Doktorla aramızda geçen dialog aşağı yukarı şöyleydi:

- Doktor Bey bende bir terslik var.

- Ne gibi?

- Terleme, çok sık idrara çıkma, ağız kuruluğu, sürekli acıkma vs. vs.

- Hımmm.... Diabet yani şeker olabilir!